Özcan Akyol (27) debuteert najaar 2012 bij Prometheus met zijn roman Eus. Hoofdredacteur Job Lisman en Marscha Holman waren dermate onder de indruk van de semi-autobiografische schelmenroman dat hij Akyol onmiddellijk in het literaire fonds op wilde nemen. Zodoende kocht hij de rechten nog voor andere uitgevers er ook maar een blik op hadden kunnen werpen.
Eus is een semi-autobiografische schelmenroman, een anekdotisch relaas van een schrijver die de lezer deelgenoot maakt van de bizarre taferelen en avonturen uit zijn jeugd. Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken die met bijzonder veel vaart zijn geschreven. De unieke stijl wordt gekenmerkt door modern Bargoens taalgebruik, galgenhumor en een welhaast nihilistisch wereldbeeld. Je zou er Brusselmans in kunnen zien, of Jan Cremer (uit Deventer), maar Özcan Akyol heeft vooral een unieke stem.
Özcan Akyol studeerde Journalistiek in Zwolle en studeert nu Nederlands aan de VU in Amsterdam. Tijdens zijn jeugd kwam Özcan veelvuldig in aanraking met politie en justitie, wat hij gebruikt als inspiratie voor zijn roman en losse verhalen. Zijn talent is niet onopgemerkt gebleven. In 2008 vroeg Het Parool hem interviews te maken voor PS van de week. Dat aanbod sloeg hij af, daar hij geen journalistieke ambities heeft en bovendien niet te boek wil staan als excuusallochtoon.
Wel werkte hij aan de roman Eus, waarin het leven van Eus wordt beschreven, een op het oog doorsnee puber uit een Turks-Nederlands gastarbeidersgezin, die zijn mavo afrondt en dan moet nadenken over zijn toekomst. Hij gaat vooral om met kampers die vrijwel allemaal een andere levensstandaard hebben dan hij. In de loop der jaren heeft hij veel van hun gebruiken overgenomen, maar ook zijn Turkse achtergrond heeft een sterke invloed op zijn persoonlijkheid.
